|
Dag 18: Maandag 26 oktober
We staan wéér (redelijk) vroeg op. We vertrekken
nu naar het station van Cusco. Vandaag gaan we de hele dag in de trein
zitten, naar Puno.
Een mooie route: dwars door de Andesbergen. Steeds wisselende landschappen,
al is het grotendeels geel grasland. Overal zie je dorpjes en mensen die
op het land werken. Soms stoppen we letterlijk bij een holle boom.
In de trein wordt volop gehandeld, in werkelijk alles: eten en drinken,
fotorolletjes, sigaretten en vooral heel veel textiel. Wollen sokken, mutsen,
handschoenen en heel veel truien. Ik koop er een voor 20 soles (ongeveer
€ 6,75)
Femke geeft me een pilletje tegen wagenziekte. Wat schudt die trein!!
Onderweg vermaken we ons best. Spelen wat kaartspellen, we leren de niet-Nederlanders
in de groep het spel pesten . Blijkt dus wel dat het in België
met andere regels wordt gespeeld...
We stappen uit in Juliaca, een klein stadje ten noorden van Puno. Het
is duidelijk een arm stadje, maar wel gezellig. De trein stopt midden op
de markt. Op straat is het weer eens een puinhoop.
We stappen hier uit, omdat we dan volgens Patricia 1,5 uur besparen.
Vanuit Juliaca is het met een busje maar 20 minuten rijden naar Puno.
Onze groep is tijdelijk uitgebreid met een Australiër, een Schot,
en Engelsman en twee vrouwen waarvan ik niet weet waar ze vandaan komen.
Het is bij Tucan Travel gebruikelijk om af en toe
groepen te combineren op routes die overlappen. Dit groepje maakt dus een
reis van een week van Lima, via Cusco naar Bolivia. Ze zijn alemaal een
stuk ouder dan wij en hebben hele andere interesses. We trekken wel sociaal
met ze op, maar vinden het verder maar een vaag groepje.
Ik slaap voor de gelegenheid bij de Australiër op de kamer. Hij
is wel aardig. Wel grappig, hij is TV-verkoper, ik TV-journalist. Zo helpen
we elkaar...
In een restaurantje krijgen we 's avonds uitleg over onze trip naar het Titicaca-meer
en het eiland Taquile, morgen.
| 
