|
Dag 7: Donderdag 15 oktober
We staan al weer vroeg op voor de reis naar Chivay, een klein dorpje
in de bergen. Het ligt in de Colca Canyon. De reis er naar toe voert over
een kilometers lang grindpad.
De natuur is hier enorm indrukwekkend. Regelmatig komen we langs gigantische
rotspartijen. Verder is het één grote zandbak. We schieten
allemaal een rolletje vol.
Halverwege is een kleine nederzetting met een aantal huisjes. Een klein
meisje komt kijken wie wij zijn.
We komen steeds hoger. Het hoogste punt op deze route is 4.825 meter
boven zeeniveau! Jenny krijgt onderweg veel last van hoogteziekte. Ze wordt
helemaal bleek. De chauffeur en onze gids Sonya schrikken er toch wel een
beetje van. Ze geven haar wat alcohol voor op haar gezicht en om in te
ademen. Dat helpt gelukkig snel.
We komen zelfs echte lama's tegen!
Ook in Chivay komen meteen enkele kinderen op ons afgerend. 'Foto! Foto!'
roepen ze. We maken natuurlijk een paar plaatjes van ze.... maar ze blijken
ervaring te hebben met toeristen. Ze houden meteen hun handjes op!
We hebben nu allemaal last van de hoogte, ook al is Chivay zelf weer
iets minder hoog. De meesten krijgen vooral hoofdpijn. Ik voel me vooral
duizelig, maar dat is al zo vanaf Arequipa. We besluiten 's middags maar
een beetje bij te slapen, ook om aan de hoogte te wennen.
Aan het begin van de avond spreken we af om samen naar de warmwaterbron
van La Calera te gaan om te zwemmen. Het water komt hier met een temperatuur
van 85 graden uit de bodem! In het bad is het iets minder heet, het is
echt heerlijk! Ze hebben er meerdere baden, alemaal vol met mensen. We
liggen lekker een uur in het water te badderen en te babbelen.
De groep begint nu echt een groep te worden. We weten zo langzamerhand
wel de eigenaardigheden van iedereen. Vooral Diederick raakt echt geliefd
om zijn aparte uitspraken en gedrag. Ook de leus
'Avro maandag, de beste maandag'
raakt al ingeburgerd. Zelfs Jenny (uit Engeland) kent hem al.
Otto vraagt aan Mike en Ronald hoe lang ze eigenlijk al wat met elkaar
hebben. Ronald is tamelijk beledigd dat hij wordt aangezien voor een homo.
Hij heeft zelfs geen homo's in zijn vriendenkring, laat staan dat'ie het
zelf is... Diederick en ik werden in het begin volgens mij ook voor een
stel aangezien, met name door Patricia. Vraag het dan ook gewoon als je
het zo graag wilt weten.
We proberen in het dorpje nog een leuk restaurantje te vinden. We lopen
wat over de markt, maar zien niet zo veel leuks. Het is ook best wel koud,
we zijn moe en ik moet ook naar de wc. Dan maar terug naar het hotel. Daar
is het warm en gezellig! We drinken en eten wat en er komt een Peruaanse
muziekgroep die de stemming er echt in weet te brengen. We hebben zelfs gedanst!
| 
